Ik heb het er in het verleden reeds over gehad, maar wil toch nog even opnieuw dit onderwerp aansnijden. Is het vleselijk ‘seksueel genot’ een ‘gave van God’? In recente tijden (post Vaticanum II) wordt dit door bepaalde kerkelijke gezagsdragers beweerd; ook staat dit onder meer in de ‘Youcat’ catechismus, en wordt het in zekere mate verkondigd in de zogenoemde ‘theologie van het lichaam‘… Maar klopt dat wel? Is dat geen dwaling?

Opgelet: soms expliciet taalgebruik, maar laten we een kat een kat noemen. En in de wereld is dit onderwerp zo alomtegenwoordig, dat het nodig is dat wij er ook over durven spreken in het licht van het geloof.

St. Augustinus leert ons (in zijn geschriften) dat de erfzonde wordt doorgegeven aan de kinderen tijdens de huwelijksdaad, wanneer het kind wordt verwekt. Daarom wordt het kind gedoopt, om die erfzonde zo snel mogelijk uit te wissen (maar helaas blijft het gevolg er van: de neiging tot het zondigen). De seksuele passie, of het seksueel vleselijk genot, is namelijk de ‘drager van de erfzonde’. Het is het directe gevolg van het eten van de verboden vrucht in de Tuin van Eden door Adam en Eva. Toen ze hadden gebeten, zagen ze dat ze ‘naakt’ waren, en ze schaamden zich. Ze wilden hun naaktheid bedekken en verloren de volledige controle over hun voortplantingsorganen (een ‘ongewenste erectie’ is daar een voorbeeld van). Op één of andere manier kreeg de duivel er deels de controle over.

Dus het eten van de verboden vrucht door Adam en Eva had deze gevolgen:

1. Adam en Eva verloren de heiligmakende genade en de toegang tot de Hemel, en werden onderworpen aan lijden en dood. Ze verspeelden het aards paradijs. De wereld werd vervloekt en er kwamen ziekten, roofdieren, parasieten, weerselementen, enz… De wereld die we vandaag kennen.
2. Ze verloren de controle over hun genitaliën aan de duivel, en gaven hun eerste zonde – de erfzonde – via seksueel genot door aan de kinderen die ze verwekten. De kinderen werden een ‘evenbeeld’ van de gevallen ouders, en niet meer een evenbeeld van God die volmaakt is, zoals ook Adam en Eva volmaakt waren vóór de zondeval. Daardoor zijn ook wij onderworpen aan dezelfde vloek, en dus het lijden en de dood.

Dus wanneer een man een een vrouw seks hebben, is de duivel er altijd mee gemoeid, door het genot. Seks is geen zonde wanneer het geschiedt bij twee kerkelijk gehuwden en met de intentie een kind te verwekken.

Indien het gebeurt tussen twee gehuwden zonder intentie een kind te verwekken, maar puur ter bevrediging van de lustgevoelens, is het dagelijkse zonde (dus een kleine zonde). Indien bij gehuwden de conceptie actief wordt verhinderd tijdens de gemeenschap (door bewuste ingrepen, zoals gebruik van een condoom), is het zware zonde/doodzonde. En in alle andere gevallen is het ontucht en dus ook een doodzonde. De lustgevoelens, of het genot, moet dus door de rede en de wil geordend worden. De lustgevoelens moeten dus ondergeschikt worden gemaakt aan de wil. Als we de wil erdoor laten leiden, is het eigenlijk niet goed.

Seksueel genot kan ervaren worden door iedereen – gehuwden die een kind willen verwekken, maar ook bvb. een prostituee die ‘het’ met een klant doet, of acteurs die een pornofilm maken. Seksuele prikkeling kan op allerlei manieren worden ervaren. Doorgaans is het onkuis, en dus ‘des duivels’. De hele “seksindustrie” is daar het bewijs van.

Als het seksueel genot wordt geteugeld door de wil, dan brengt het waardige vruchten voort: de kinderen die verwekt worden, bestemd voor de Hemel.

Als het niet geteugeld wordt door de wil, maar men de wil erdoor laat leiden, wordt het de moeder van de zonde (dagelijkse zonde binnen het huwelijk; en anders ontucht, pornoverslaving,… enz.). Ook belangrijk is de onthouding na de ontvangenis, omdat geslachtsgemeenschap tijdens de zwangerschap niet gericht is op het verwekken van kinderen.

A.K. Emmerick zegt:

Ik bekwam bij deze gelegenheid [bij het visioen over de Onbevlekte Ontvangenis] ook de verklaring dat de ouders de handeling, waardoor Maria ontvangen werd, gesteld hebben zonder inmenging van begeerlijkheid en uit heilige gehoorzaamheid. Ook werd me getoond dat zij daarna in een bestendige onthouding, in de verhevenste godsvrucht en de vurigste liefde geleefd hebben. Meteen werd me duidelijk te kennen gegeven dat de reinheid, kuisheid en onthouding van de ouders en hun strijd tegen alle onreinheid een onmetelijke invloed hebben op de heiligheid van de kinderen die zij verwekken, en hoe algehele onthouding na de ontvangenis vele zondekiemen van de vrucht afweert. Ik zag het als een algemene regel dat buitensporigheid en onmatigheid de bron zijn van misvorming en zonde.

En nogmaals, de H. Maagd tegen H. Birgitta van Zweden:

“God heeft mijn vader en moeder in zulk een kuis huwelijk verbonden, dat er nergens en nooit zulk een heeft bestaan. Nooit maakten zij van hun recht gebruik, tenzij met de goede mening om, volgens Gods wet, vruchten voort te brengen. Als hun door een engel geboodschapt was dat zij een maagd zouden verwekken uit wie het Heil van de wereld voort zou spruiten, zouden zij liever gestorven zijn dan haar te verwekken in vleselijke liefde. De begeerlijkheid was in hen uitgedoofd. Zij hebben mij verwekt, dit verzeker ik u stellig, louter onder aandrijving van de goddelijke liefde, op het bevel van de engel, uit gehoorzaamheid aan God en zonder enige lagere lust.”

Anna en Joachim hadden de bijzondere zegen uit de Ark van het Verbond uit de Tempel ontvangen, de zegen die nodig was om zonder seksuele lust de vrouw te verwekken die de Verlosser zou baren. Als de H. Maagd dus zonder ‘seksueel genot’ werd ontvangen om de moeder van de Verlosser te worden, die de gevolgen van erfzonde teniet zou doen en alle zonden zou uitboeten op het Kruis, dan zegt dat alles over ‘seksueel genot’.

Dus als wij seksueel genot ervaren, – hoewel het ‘leuk’ kan zijn op het moment zelf – voelen wij rechtstreeks de gevolgen van het eten van de verboden vrucht van het Paradijs.

De Maagd Maria kende geen seksueel verlangen, noch seksueel genot. Zij was Maagd na de ontvangenis van Jezus in haar schoot, en Maagd na het baren, tot aan haar dood. Zij was zonder erfzonde ontvangen, dus zonder vleselijke lust. En St. Jozef was bijzonder uitverkoren om de voedstervader van Jezus te zijn, en de beschermer van de H. Maagd. Zij was een mooie vrouw, maar toch kende Jozef nooit een seksueel verlangen. Hij was bijzonder begenadigd en had de volledige controle over zijn geslachtsorganen, en beheerste ze volledig door zijn wil. En zijn wil was compleet in overeenstemming met de wil van God. Hij was de enige geschikte om de echtgenoot van Maria te zijn, en niemand anders. Het zou totaal ongepast geweest zijn mocht de echtgenoot van Maria seksuele verlangens gehad hebben.

Vleselijk genot, zoals het genot dat men ervaart bij het eten van een praline, of het drinken van een goeie ‘druppel’, en ook seksueel genot, is zo voorbijgaand en geeft ons geen waar geluk. En seksueel genot is zeker geen ‘liefde’. Zeer veel koppels vandaag hebben veel seks, en streven dus veel ‘seksueel genot’ na, maar gaan toch uit elkaar, soms met slaande ruzie. Veel seks is dus geen garantie voor een goed huwelijk of een blijvende relatie.

Dus als sommigen in de Kerk zouden beweren dat lust of seksueel genot een ‘gave van God’, of iets goed op zich zou zijn, dan dwalen ze eigenlijk. Wij zijn echter zwakke mensen die de gevolgen dragen van de erfzonde (hoewel die is uitgewist door ons Doopsel), en hoeven ons zeker niet schuldig te voelen als we genoten hebben van het verwekken van onze kinderen indien wij kerkelijk gehuwd zijn, omdat we er niks aan kunnen doen en het zelfs een noodzakelijkheid is (en dus geen zonde), maar we moeten wel goed beseffen waar dat genot het gevolg van was.

In een goede relatie zou een dikke knuffel al moeten volstaan om te tonen dat men elkaar graag ziet, net zoals men trouwens z’n kinderen of ouders eens knuffelt.

Afbeeldingen: Free Bible Images (Carolyn Dyk, CC BY-NC ND 4.0)

Gepubliceerd door Michaël

Michaël (°1991) studeerde biologie aan de UGent. Hij publiceert op verschillende websites artikelen over geloof en wetenschap en is auteur van verschillende boeken, waaronder "De evolutietheorie ontkracht" en "Het Geheim van Fatima". Bekijk alle berichten van Michaël