Skip to content

De geschiedenis van de Aarde vanuit Bijbels perspectief

Hoewel ik reeds een lijvig boek heb geschreven omtrent ‘De evolutietheorie ontkracht’ (en een compleet vernieuwde uitgave (twee boeken in één), 100 blz. dikker, maakt zijn opwachting!) heb ik het eigenlijk nog nooit gehad over hoe de geschiedenis van de aarde in z’n geheel zich heeft ontvouwd vanaf de zondeval tot op heden. Zeer veel aspecten, zoals de diverse aardlagen, de zogenaamde ‘pleistocene fauna’ etc. zijn allemaal te verklaren vanuit creationistisch perspectief. Let wel, de ene creationist is de andere niet, en er zijn creationisten die anders denken dan ik. Dit is de geschiedenis zoals ik die zie, en zoals het hoogstwaarschijnlijk geweest is als je alle feiten in overweging neemt.

Onze reis doorheen de geschiedenis begint ruim 6000 jaar geleden, zo’n 4000 v. Christus.

Het begon met een volmaakte aarde, waar de dood niet heerste. De aarde was in een soort vergeestelijkte toestand. Er was wel materie, maar niet zoals wij dit vandaag kennen. Alles was perfect, volmaakt en onsterfelijk. Er was geen predatie, geen vergankelijkheid. Dus de kringloop der natuur (eten en gegeten worden) bestond niet. Geen parasieten, ziekten, virussen, gevaarlijke insecten, roofdieren etc. Het was pas na de zondeval dat de schepping een soort herschepping onderging: de vloek van de zondeval transformeerde als het ware de aarde. Ziekte, lijden en dood deed zijn intrede, en er kwamen schepselen die er voorheen niet waren (de Tyrannosaurus rex zal niet in het paradijs hebben rondgelopen). Ook kregen veel planten vanaf dan doornen.

Hoe zag de aarde eruit? De zeespiegel was wellicht een stuk hoger dan nu, en er was slechts één supercontinent, wat Pangea genoemd wordt. Het was op grote delen van dat continent wellicht een soort tropisch of warm klimaat, met zeer veel vegetatie: wouden, moerassen, mangrovebossen, etc. De fossielen in onder meer de steenkoollagen (in de schalie die in de mijnterrils vindt) tonen dit aan.

Fossiel van een heden nog bestaande boomvaren, recent gevonden in een mijnterril in Cuesmes.

Ook leefden er toen dinosauriërs, wat synoniem is voor ‘verschrikkelijke hagedissen’. Feit is dat de “zwinkokkel” fossielen (duidelijk pre-zondvloed) die we hier kunnen vinden (en die nu nog voorkomen langs de westkust van Afrika) en uiteraard ook vele andere fossielen (zoals de fossielen uit de steenkoollagen, waaronder boomvarens), tonen dat er hier ooit een warme zee was en een veel warmer klimaat.

Tropisch woud met boomvarens. Foto: pixabay

Er verliep ongeveer 1000 jaar tussen de zondeval en de zondvloed: de grote straf die God zond om alle leven op de planeet te vernietigen, behalve Noah en zijn familie, en de dieren in de ark. Volgens de visioenen van A.K. Emmerick blies Noah op een soort fluit om de dieren vanuit de vier windstreken naar de ark te lokken. Dat wil dus zeggen dat de dieren allemaal vanop dat ene continent konden migreren naar de plaats van de ark, zonder oceanen te moeten oversteken.

Welke dieren gingen er op de ark? Van de meeste ‘soorten’ één paar. Maar uiteraard ging het over basissoorten. Dus op de ark zal een soort olifant hebben gezeten, maar misschien was het een soort mammoet of mastodont, en geen kale olifant zoals we die nu kennen. Ook één paar katachtigen, etc. De soorten die wij ‘soorten’ noemen zijn eigenlijk ondersoorten/rassen, die zoals alle hondenrassen die vandaag bestaan, op een paar honderd jaar uit de ‘oervorm’ konden “micro-evolueren” na de zondvloed.

Wat gebeurde er tijdens de zondvloed? De zondvloed was een catastrofale gebeurtenis, het einde van de toenmalig bekende wereld. De zondvloed duurde meer dan een jaar en het water bedekte alle bestaande land. Er waren vulkaanuitbarstingen, aardbevingen, continentenverschuivingen, water die vanuit de ondergrond naar boven kwam, en misschien ook meteorietinslagen. Het moet vrij gewelddadig geweest zijn, maar de aarde werd gans getransformeerd en herschapen als het ware. Alle plantenmassa die toen aanwezig was, werd begraven.

Van veel fossielen van tijdens de zondvloed kun je zien dat ze vrij snel levend in sediment werden begraven. Een mooi voorbeeld zijn de brachiopoden die ik vond in Cap Blanc Nez (die nog bestaat en heden Copopthyris wordt genoemd):

Ook het origineel zacht weefsel dat nog wordt gevonden in botten van dinosauriërs toont dat deze dieren niet zo heel lang geleden vrij snel werden begraven in sediment.

Hele pakken sediment werden omgegooid, afgezet, gebergten werden gevormd, heuvels, dalen,… hele landschappen kregen vorm. De pakken sediment die we bvb. kunnen zien langs de opaalkust (kalkhoudende leem, micriet, krijt, kalksteen,…) zijn allemaal afgezet tijdens de zondvloed.

Steenkoolmassa’s waren reeds als laagveenlagen gevormd in tropische moerassen in de 1000 jaar vóór de vloed, of werden tijdens de vloed zelf gevormd door begraven plantenmassa.

De ark van Noah kwam zoals de Schrift het zegt, te liggen op de ‘bergen van Ararat’, in het huidige Turkije, en daar zijn nog sporen van te zien. Zie ook de website Noah’s Ark Scans.

Door vulkanische activiteit werd zeer veel vulkanische as in de atmosfeer gestoten. Nadat het water was weggetrokken, kwam er in de loop der jaren daarna een afkoeling van het klimaat. Er was zeer veel sneeuwval in de poolgebieden en gebergten, met vorming van ijskappen en gletsjers. De zeespiegel zakte tot ver onder het huidig niveau. Daardoor ontstonden landbruggen en konden dieren vanaf de plaats van de ark (nadat ze zich reeds hadden vermenigvuldigd) te voet migreren over deze landbruggen naar hun huidige leefgebieden.

Feit is dat de huidige fauna op eilanden zoals bijvoorbeeld Engeland (die dezelfde is zoals op het Europese vasteland) daar moet zijn terecht gekomen toen het ‘kanaal’ nog niet bestond. In die periode, we spreken over 3000-1000 voor Christus, kregen we hier in Europa een gelijkaardige fauna als in Afrika: met neushoorns, olifanten, leeuwen, etc., maar ook herten, everzwijnen, en noem maar op: diersoorten die hier vandaag nog altijd voorkomen. De neushoorn hier had (lang) haar, en wordt wolharige neushoorn genoemd, de olifant had ook haar, en kennen we als mammoet. Daarvan worden nog botten gevonden op de bodem van de Noordzee, van wat eens ‘Doggerland’ was. Ook ik vond ooit op het strand te Oostende nog resten van dieren die daar ooit leefden, zoals een stuk gewei van een edelhert, wervels van een ree, een kaaksbeen van een everzwijn, een kies van een paard, en zelfs eens de botten van een voet van een paard. Ik heb dozen vol fossielen gevonden.

Stuk gewei van een edelhert – onderaan de basis waar het gewei aan de schedel was gehecht. Vindplaats: strand Oostende.

Maar er moeten ook her en der nog dinosauriërs geleefd hebben (de zogenaamde draken uit oude verhalen). Als daar dan resten van worden gevonden, zelfs in klei, dan worden die altijd als meer dan 66 miljoen jaar oud bestempeld.

Na deze periode begon het zeeniveau terug te stijgen. Maar rond het jaar 0 (dus in de Romeinse periode) lag het zeeniveau nog steeds lager dan nu. Het Doggerland was wel al overstroomd, het kanaal gevormd (Engeland afgescheiden van de rest van Europa), maar het zeeniveau was nog niet op het huidige niveau. Een groot gedeelte van de kustvlakte was een schor en slikkengebied doorsneden door geulen en kreken. De rest was een uitgestrekt laagveengebied. Het is in deze drassige en beboste turfgronden, waar berk, els, wilg groeide, dat Julius Caesar met grote moeite erin slaagde de Morinen en Menapiërs te onderwerpen (ca. 52 v. Chr.). Daartoe werden knuppelwegen en veenbruggen gebruikt. Een niet gedetermineerde knuppelweg werd in 1948 op het strand te Oostende gevonden (bij laag water).

Overal ter wereld werden de landbruggen (zoals bvb. rond Indonesië en Oceanië, maar ook de beringstraat tussen Azië en Amerika) overspoeld door de zee, en werden dieren en mensen geïsoleerder. Door kleine genetische veranderingen ontstonden nieuwe rassen die soms zelfs enkel op een bepaald eiland voorkomen (denken we bvb. aan de Sumatraanse neushoorn, Sumatraanse tijger). Sommige rassen van dieren, zoals de mammoet, werden te fel bejaagd en kregen te maken met veranderend leefgebied, en verdwenen. Andere olifantachtigen bleven bestaan. Zo ook met de neushoorns ea.

Tijdens de vroege middeleeuwen (vanaf ca 270 tot 700 n. Chr.) kregen we een nieuwe overstroming van de kustvlakte hier in de lage landen, als gevolg van een verdere zeespiegelstijging. Het veen werd bedekt met een laag klei, en er ontstond een netwerk van kreken. Daarna kregen we een kleine zeespiegeldaling, de zogenaamde Karolingische regressie (van ca. 700 tot 1000 n. Chr.). tijdens dewelke een nieuwe duinengordel gevormd werd. Door deze daling werd de poldervlakte die was ontstaan door afzetting van klei op veen, in gebruik genomen voor veeteelt. Daarna was er opnieuw een transgressie (overstroming van de kust) door een nieuwe, maar beperkte zeespiegelstijging. In de 11e eeuw worden de eerste zeewerende dijken opgeworpen en begon onze kust, en alle kusten wereldwijd, diens huidige vorm te krijgen.

Bibliografie: BIELLIET G., O.L.Vrouw Ter Duinen (Hoofstuk 1: Schets van de vorming van onze kust); 1981

Voor het eerst gepubliceerd op mijn andere website De evolutietheorie ontkracht.

Binnenkort een nieuwe editie: 100 bladzijden dikker dan de vorige! (Evolutietheorie ontkracht + over het theïstisch evolutionisme in één boek)

6 Comments »

  1. Erg interessant, ik moet zeggen dat ik enkele jaren geleden het eiland Texel had bezocht, wat me daar erg opviel was de enorme afstand tussen de zee en heel oude duinen de eerste duinen dus die weliswaar helemaal begroeid zijn wat met ik dan dan logisch bedacht de zee dus steeds achteruit is getrokken . Heeft de zee nog veel lager gestaan dan nu kun je natuurlijk niet zien aangezien deze duinen platgewalst zijn door de zee.

  2. Interessant, alleen die stelling dat er in het begin van de schepping een ander soort materie was, dat lijkt me theologisch niet helemaal juist.
    Het paradijs van Eden bestaat nu nog steeds, alleen niemand kan het vinden of er binnen gaan, want een Engel met een zwaard bewaakt het. Het schijnt dat Enoch en Elias er verblijven, totdat de tijd komt van de Anti Christ, want dan moeten zij komen optreden. Ze zijn nooit gestorven, maar God heeft hen “ergens” geplaatst, ….en ik denk dus dat het daar was.

    • Nochtans, A.K.Emmerick zei daarover: “Vóór de zonde waren Adam en Eva gans anders gemaakt dan wij, ellendige mensen, het nu zijn. Met de verboden vrucht namen zij het materialistische in zich op, wat geestelijk was, werd zinnelijk gemaakt, zaak, werktuig, vat. Vroeger waren ze één met God, verenigd met God, nu zijn ze gescheiden met eigen wil, en die eigenwil is zelfgenoegzaamheid, zondelust, onreinheid.”
      “Door het genot van de verboden vrucht wendde de mens zich van zijn Schepper af en het was als nam hij de schepping op in zichzelf. Alle krachten, werkingen en eigenschappen en hun onderlinge betrekking met de ganse natuur werden in de mens lichamelijke zaken van allerlei vorm en werking. Daarvóór was hij, door God, de heer van de ganse natuur; nu was in hem alles tot natuur geworden, hij was een onderworpen en gebonden heer van zijn dienaar (de natuur) en moest nu met hem vechten en strijden. Ik kan het niet goed verwoorden: het was als had de mens de basis en het middelpunt van alle dingen die hij voorheen in God had gehad, nu in zichzelf bracht en als waren zij nu meester over hem.”
      En: “De eerste mens was als een evenbeeld van God, het was als de Hemel. Alles was het eens met hem en in hem; zijn vorm was een afdruk van de goddelijke vorm. Hij zou de aarde en de schepselen hebben en genieten, nochtans uit God en dankend. Hij was echter vrij en daarom op de proef gesteld, daar het hem verboden was, van de boom te eten. In het begin was alles gelijk en effen; toen het bergje, de schitterende heuvel, waarop Adam stond, omhoog ging, en zich verhief, en toen het witte, met stuifmeel bezaaide dal, waar Eva stond, zonk, naderde reeds de verderver.

      Na de val was alles anders. Alle vormen van de schepping waren herschapen en verstrooid in zich. Al wat één was, werd oneens, uit één werd veel, en zijn namen niet meer uit God alleen, maar ook uit zichzelf. Nu waren zij eerst echt twee, en werden drie en eindelijk ontelbaar. Evenbeeld van God waren zij, en nu werden zij eigenbeeld, die evenbeelden van hun zonde voortbrachten. Zij waren nu met de kring van de gevallen engelen in betrekking. Zij ontvingen uit zichzelf en uit de aarde, waarmee de gevallen engelen betrekking hadden, en er ontstond in de oneindige vermenging en verstrooiing van de mensen met henzelf en de gevallen natuur, een oneindige menigvuldigheid van zonde, schuld en ellende.

      Mijn Bruidegom toonde mij dat alles zeer klaar, duidelijk en begrijpelijk, klaarder dan men in het dagelijks leven ziet, en ik dacht dan, een klein kind kan dat verstaan, en nu kan ik er niets meer van terecht brengen. Hij toonde mij het plan en de wegen van de Verlossing van het begin af, en alles wat Hij gedaan had. Ik herkende ook, het weze onjuist het te zegge, dat God niet nodig had mens te worden en sterven voor ons aan het kruis; Hij had het door zijn Almacht anders kunnen doen. Ik zag dat Hij handelde uit oneindige volmaaktheid, barmhartigheid en rechtvaardigheid; dat het zonder twijfel geen verplichting is vanwege God, maar dat Hij doet wat Hij doet, en is wat Hij is.”

      Ik denk niet dat de tweede wet van de thermodynamica van toepassing was vóór de zondeval (orde naar wanorde en toename entropie). Vergankelijkheid der dingen bestond toen nog niet. Na zondeval werd alles onderhevig aan verval.

      Zie: https://gegroetokruis.org/2021/09/13/uit-de-visioenen-van-de-zalige-a-k-emmerick-over-het-oud-verbond-v-de-zonde-en-haar-gevolgen-de-zondeval/

      • ja, dank u wel. Ik zeg dat omdat veel christenen het Scheppingsverhaal en daarin Adam en Eva, niet zozeer zien als een historische gebeurtenis, maar als een symbolisch verhaal, waar we geestelijke lessen uit kunnen leren. En iets dergelijks heb ik ook bij Paus Johannes Paulus II geproefd.
        Dat is iets wat je kan halen bv. uit zijn boek “de theologie van het Lichaam”.
        Ik persoonlijk geloof dat het Scheppingsverhaal in grote lijnen letterlijk, materieel zo is gebeurd, als dat Genesis het beschrijft. Natuurlijk kan je het ook symbolisch zien, maar ik denk dus echt dat Adam en Eva stoffelijk de eerste mensen waren.

      • Ja, symbolisch is het zeker niet, Adam en Eva zijn echt onze stamouders zoals inderdaad ook in Genesis staat. De wetenschap heeft zelfs al aangetoond dat alle mensen vandaag op aarde effectie afstammen van een genetische Adam & Eva. Zie: https://evolutietheorie-ontkracht.com/genetische-adam-en-eva/. Johannes Paulus II stond wellicht open voor “theïstische evolutie”. Jammer genoeg veel katholieken vandaag ook, en helaas vaak door toedoen van dubieuze figuren en zoals de priesters Pierre Teilhard de Chardin, of Guido Bortoluzzi en hun (al dan niet veroordeelde) geschriften, die volledig in tegenspraak zijn met de geopenbaarde waarheden, met kerkelijk Magisterium en met geschriften van katholieke mystici met imprimatuur.

      • Ja zeker. Wat me zorgen baart is dat heel veel mensen zich christen noemen, het krijgt steeds meer aandacht (ja, en dat is wel goed), maar mensen zijn wel geneigd om dat geloof gewoon zelf in te vullen. En het is iets wat je aan moet nemen. Niet waar je zelf kan selecteren, wat je prettig en minder prettig vind.
        Je moet het als geheel geloven.
        Leonie van den Dijck sprak ook altijd over de Schepping en het Paradijs van Eden, alsof ze het zelf gezien had. Dat ze gezien had wat daar gebeurde. En dat is zo bijzonder.

Geef een reactie

Ontdek meer van Gegroet o kruis, onze enige hoop

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder